سبک انتحاری
هرچند سبک دنیا گشته است انتحاری
بیچاره بوش غرق ، صبراست و بردباری
این گشته انقلابی ، آن گشته انفلاقی
تا عقل ارتجاعی ، یکباره شد فراری
باید که بم گذاری ، با صد رقم گذاری
تا لااقل نمایی یک کار ابتکاری
من نیز ذهن خودرا کم کم عوض نمایم
باید به کلهّ آرم افکار تارو ماری
***
باری زدم به دمبش ، او زد به زیر نافم
تیر است ساعت من با ضربه های کاری
بوشانه بیخ گوشم گفتا که من به هوشم
در جیب خویش دیدم یک نوت صدهزاری
گفتم چه کار داری؟ زیرا که کخ نداری
این فتنه هاست گفتا زیر سر مداری
جان با نزن! مزن! زن! گفتن برآمد از تن
او در زدن زدن من ، مصروف مرده داری
خود چون دیموکرات است آخر به عقل آید
لازم بود دراین ره ، صد گونه جان سپاری
دراین زدن زدن ها، یک حکمتی ست امّا
تیغون! تو بی سوادی ، کزآن خبر نداری
اکتوبر 2006 ، هامبورگ ، کاکه تیغون
زن زدن
تادوروپیش کرزی بسیارزن نباشد
اعضای پارلمان را شوق زدن نباشد
فضل خداکه شورا خواب است ورنه کاکا
یک لحظه بندووازی میخ و رسن نباشد
زن جززدن نخواهد استادفن نخواهد
دست زدن نداری؟ رسم وطن نباشد
شاید که من چنینم زن را زدن ببینم
چشمم چوعین وغین است تقصیرمن نباشد
آن پیر مومیایی باخنده گفت : آقا !
کم می زنی زنت را اوناشکن نباشد؟
امروزماده پشت اند اقوام آریایی
عالم زنانه گشته کار شمن نباشد؟
چشم سفید دارد مانند مادرکیک
جای نمانده کآنجا زن در سخن نباشد
زینت بودبه خانه زن اندراین زمانه
لطفا ًزکرزی آموز این کشف من نباشد
جای غلط نجویی افکار لیبرالی
زیرکُله ندیدی زیرچپن نباشد ؟!
3 دسامبر ، 2006 ، هامبورگ ، کاکه تیغون