بیننده وشنونده و خواننده گرامی!
فانوسی کوچکی هستم در کوچه بی انتهای شب.
بدرقه همت میخواهم .تا این روشنک ، جاده را روشنی بخشد و طلوع باور ها را گرامی.
به همین امیدواری به ویرایش این سایت پرداختم .
گزیده های « روزنه » ، در بر گیرند ه زمینه های تاریخی،ادبی، هنری، فر هنگی و اجتماعی بوده ، آغازگر این من ، و ادامه دهنده آن شما دوستان خواهید بود.
آری دوستان!
نباید سکوت کرد و بیهوده نشست . باید گفت ، باید سرود و طرح دیگر انداخت کرد . و در این روشنایی گسترده تر چشم باز کرد ، زیبا یی را آموخت و روایت زیبایی را به همگان رسانید . به قول شاعر:
با من بیا
با من بیا به آن ستاره زیبا
و به آن ستاره ای که هزارن هزار سال
از انجماد خاک و مقیاس های پوچ زمین دور است
و هیچکس در انجا
از روشنی نمیترسد
باور من چنین است اگر با هم بیاییم وبا هم برویم و از تاریکی نترسیم ،پس دیدگاه ها نزدیک می شوند ، و یکجا شدن سرود زندگی میشود ، امید به نور جوانه میزند و تاریکی را به زوال میبرد ، وجدایی را به گذشته میسپارد، قلم رساتر میشود و بارور می گردد.
آری دوستان عزیز!
زشتی ها و پلیدی ها را در آینه قلم در هم شکنیم و یاد آوردنی ها را به تماشا بنشینیم و معنا ها ی جدید بیآ فرینیم.
شهابی باشیم در آسمان شب زده ی فرهنگ و ادبیا ت کشور . جوانه های سبز را به نوازش گیریم تا فردا آیینه ی قامت های پیوسته جوان باشد.
قلم بدست گرامی:
سایت روزنه در و دیوار ندارد.
با صمیمیت و ساده گی همه چکامه سرایان ، قلم به دستان ، و صاحب نظران عزیز را فرا میخوانییم و با گرمی دستان همه شما را می فشاریم و از همکاری شما استقبال مینماییم .
تا باد چنین بادا
ن. م. عطازی قامت