محو خشونت با زنان
نویسنده : ماریا دارو
در کشور کانادا امروز در شهر های مختلف کنفرانسهای مبنی بر محو خشونت علیه زنان دایر گردید. بهمین صورت در شهرکه من اقامت دارم و در محل که کارمیکنم کنفرانس بزرگ بخاطر مبارزه علیه خشونت با زنان تدوین شد. این کنفرانس در یک سالون بزرگ به گنجایش دو تا دو صد وپنجاه نفر برگذار گردید خوشبخختانه من هم درجمع اشتراک کنندگان بودم. زمانیکه در سالون داخل شدم پوسترهای بزرگ از زنان افغان با چادری ، زنان در حالت لت وکوب در اجتماع وتیزاب پاشی دختران معصوم مکتب نازو انا ولایت کندهار درهر کنج وکنار سالون بچشم میخورد وتوجه هم اشتراک کنندگان را بخود جلب نمود.
آجندای کنفرانس خشونت علیه زنان در ممالک پیش رفته وعقب مانده توسط شش نفر سخنرانی گردید.
خشونت در کشورهای مترقی عبارت از عدم رعایت اصول واحترا بیش از حد در مقابل زنان وبعضی موضوعات خورد ودیگر بود. قسمت اعظم آجندا را خشونت در مقابل زنان کشورهای عقب مانده افریقایی و آسیای تشکیل میداد عبارت بود از ستم، کارشاقه، ازدواج های اجباری ، ازدواج های چندگانه یک مرد، عدم تساوی حقوق،عدم سواد، وفقر ، لت وکوب زنان وکشتن زنان توسط پدران، برادران، وشوهران وغیره.
دونفر از محصلین که یکی آن تازه از افغانستان آمده بود ودیگر آن افغانستان شناسی تحصیل میکرد گذارش خیلی درد ناک ارایه کردند وپوستر های تهیه شده را که بیانگر خشونت علیه زنان افغان بود با انگشت نشان دادند.
در گذارش خشونت علیه زنان افغانستان مسله کشتار بی رحمانه زنان وشلاق زدن زنان در مضحر عام، تجاوز جنسی دختران زیر سن، تبادله زنان با حیوانات بخصوص سگ، توهین، پوشیدن چادری در قرن 21 ، کشتن زن با تبر، کشتن زن با اره کردن توسط شوهرش، سنگسار بی رحمانه زنان، ودر اخیر تیزاب پاشی بروی دختران معصوم مکتب نازو انا ولایت کندهار بود. راپورخشونت زنان افغانستان توسط دونفر تقدیم شد که تمام اشتراک کنندگان در سالون اشک ریختند.
در اخیر یکتن از سخنوران قطعه شعر زیبای بر زبان انگلیسی که در بر گیرنده تمام مظالم و خشونت مردان بر علیه زنان افغانستان از خود سوزی تا اره کردن وتیزاب پاشید، با تبر کشتن توسط همسر وسنگسارزنان بود قرائت گردید تمام اشتراک کنندگان آنقدر تحت تاثیر رفته بودند مثل فاتحه خانه اشک میریختند ونفرین و انزجار شان را علیه آن عده مردان که مرتکب خشونت های زنان شده اند فرستادند.
دوستان عزیز: حس انتقام جویی، حسادات های منفی، نژادپرستی ، زبان پرستی وقوم پرستی و مخصوصا ً عدم رعایت قانون درکشورما ریشه طولانی دارد. میدانم که همه مردم ما از آن متضرر گردیده اند. بدبختانه بازی با سرنوشت مردم ما درطول تاریخ اثبات شده وهم اکنون این عمل جریان دارد هرگاه زنان بواقعیت صرف نظر از حسادات ها و بی تفاوت بودن ها، در یک صف واحد برای هدف واحد مبارزه نماید و قصه " بمن چی" رااز سر بیرون کنند آهسته آهسته سطح خشونت ها پاهین میآید. اما بدبختانه باز هم همان فرهنگ سنتی عقب مانده پیگیرانه در جامعه تطبیق میگردد و زنان بی تفاوتی اختیار کرده اند، میگویند که ما چه کرده میتوانیم که این خود یک نوع کمک در رشد خشونت بوده وخود را مظلوم می شمارند ، تا دیگران برای نجات شان چاره جویی نمایند.
حتی َ زنان که دارای حد اقل تحصیل اند برای روشن ساختن حقوق خواهران هموطن شان در محفال ونشست ها جای غبیت وتبصره های بی مورد که خود خشونت را در بین زنان بوجود میآورد به تبلیغ محو خشونت از راه های قانوی ومسالمت آمیز بپردازند، که این کار نمی کنند.
طی سالیان متمادی در اثر جنگ مردم ما در کشور های مختلف دنیا مسافرشدند واکنون درهر کشور وهر شهر جمعیت از افغانان وجود دارد که بدبختانه آن جمعیت کوچک با هم سازش و همآهنگی ندارند و نشست های شان همیشه بوی حسادت ، بدبینی های قومی وزبانی دارد ومنجر به خشونت و پراکندگی آنها شده است.
گرچه افغانان در تقلید در صف اول قرار دارند مگر در تقلید سازش وهم آهنگی اجتماعی عقب مانده اند . امروز در همین محفل که من حضور داشتم هیج یک از اشتراک کنندگان از یک کشور ، نژاد، زبان نبودند مگر بخاطر یک وجه مشترک گرده هم آمدند ودرغم ومصبیت زنان دنیا و مخصوصا ً افغانستان خود را شریک میدانستند و پیشنادات شان را برای رفع مصبیت یاد شده ارایه کردند تا به مراجع با صلاحیت بسپارند .
چیزیکه برای من قابل تاسف بود که محصلین افغان در آن کنفرانس سهم نگرفته بودند. وای وای ما منتظر هستم که مردم دنیا برای سرنوشت ما وبرای محو خشونت علیه زنان ما تصمیم اتخاذ بدارند. بازهم همان مسله " بمن چی "است .
برعکس اگر محفل طی یک کنسرت وصرف غذا رایگان میبود افغانان ما با فامیل های شان حضور میداشتند. اعتماد بر خود ندارم وبه دیگران اتکا مینمایم .
ما خود باید برای رفع خشونت علیه زنان سرزمین ما که با سگ تبادله میشوند بنام انسان احترام قایل شویم واز حق انسان بودنش دفاع کنیم، ما میتوانیم که سطح خشونت ها را کاهش بخشیم .
هموطنان عزیز بیائید که باهم در یک صف مشترک بخاطر جستجو نمودن راه نجات بدبختی های زنان ومحو خشونت علیه آنها اقدام نمایم، برخود وبریک دیگر خود اعتماد نمایم. برای رفع خشونت ها در کشور که مرد زن هموطن ما را به بدبختی کشانده است دست برادری وخواهری بدهیم تا در یک فصای مسالمت آمیز به زندگی خانوادگی خود ادامه بدهیم. وچهره زنان افغان رااز تخته سیاه بدبختی ها که امروز در جهان مورد تبصره قرار دارد پاک سازیم. در عوض زندگی خوشبخت خانواده های افغان سرلوحه کار کنفرانسها در کشور های مختلف سازیم .