با برقک آمد آن شب ِ باران بمن رسید

یک حالت ِ عجیب به رگهام قد کشید

جولان زد خیال ِ تَرَش ابرِ لحظه ها

رویید با نشاط  ، ز شوخی  لبم گزید

تن پر شگوفه پر ز جوانه  سپید ، سبز

پیچید در  حریر تنم باغ ِ از امید

با تازه  تازه  تازه ترین شاعرانه ها

بارید از شِگِفتیی اسرار صد کَلید

احساس ِ بچه گانه ِ شوقم نفس ، نفس

بر تار های مخملیی لحظه میدوید

آن سرگَم ِ ترنم ِ باران ِ دلنشین

زیبا ترین سرود ، بگوش ِ که میشنید

آتش گرفت  از لب ِ هر واژه بوسه ی

بر خط  ِ استوای تنم داغ داغ چید

بردم پناه گم شدم از خود دقایق ِ

تا در نگاه ِ آیینه یی اش شوم پدید

باران بود و فصل بهاریی سال ِ نو

نوروزیی ز او به قشنگیی روز ِ عید

اپریل 2008